Rust en ruimte in de polder
Via de
Wat haar direct aansprak, was de ligging. ‘Het is hier heel rustig wonen, midden in de polder. Als je van natuur houdt, zit je hier goed. Een leuke wandeling of mooie fietstocht is hier zo gemaakt.’
Het gebouw zelf oogt van buiten misschien als een simpel wooncomplex, maar binnen gebeurt er van alles. ‘We hebben een gezamenlijke ruimte met een keuken en een gezellig barretje. In de zomer kun je buiten zitten in de tuin. Dat maakt het wonen hier net even anders dan in een gewone flat.’
Samen, maar op je eigen manier
De Perelaar is een voormalig bejaardenhuis, maar inmiddels wonen er mensen van verschillende leeftijden. ‘De oudste bewoners zijn in de negentig, maar er zitten ook mensen van rond de veertig. Die mix maakt het juist leuk’, zegt Renate.
‘We organiseren regelmatig activiteiten. We hebben bijvoorbeeld een maandelijkse bingo, koffiemomenten op dinsdagochtend en rond Kerst is er ook altijd extra gezelligheid. Dan komen kinderen van school zingen en komt er een zangkoor in de hal. Als bewoners versieren we dan samen de openbare ruimte met kerstversiering.’
Renate merkt dat het sociale aspect voor veel bewoners belangrijk is. ‘Je ziet elkaar in de gang, maakt een praatje of drinkt samen koffie. Er is ook een groepsapp, bijvoorbeeld voor kleine vragen zoals hulp bij de boodschappen. Dat moet nog een beetje groeien, mensen moeten elkaar daarin nog wat meer durven vinden.’
Zelf helpt ze daar graag een handje bij. ‘Ik vind het belangrijk dat mensen elkaar leren kennen. Dat je samen iets kunt doen en dat je weet wat er speelt in de buurt. Dat geeft een goed gevoel.’
Kleine dingen die het verschil maken
Die betrokkenheid zie je terug in allerlei kleine initiatieven in het gebouw. ‘Er staat bijvoorbeeld een boekenkast op de gang waar je boeken kunt ruilen. En er is een pooltafel waar bewoners op vaste momenten samenkomen.’
Ook voor bewoners die wat extra ondersteuning nodig hebben, is er aandacht. ‘Sommigen krijgen thuiszorg of hulp in huis. Dan is het fijn dat er daarnaast ook buren zijn die een beetje een oogje in het zeil houden.’
Renate merkt dat dat vanzelf ontstaat. ‘Als je iemand een tijdje niet hebt gezien, dan klop je even bij iemand aan. Dat is geen verplichting, maar het gebeurt gewoon. Dat vind ik een mooie gedachte.’
Een aanspreekpunt dichtbij
Renate merkt dat de lijnen met Wetland Wonen kort zijn. ‘Wijkbeheerder Ira komt hier elke week langs en schuift ook aan bij het koffiemoment. Dat maakt het contact met Wetland heel laagdrempelig.’
Samen met andere bewoners denkt Ira af en toe mee over activiteiten. ‘Zo hebben we einde van het jaar kerststukjes gemaakt. En hebben we onlangs een burendag georganiseerd. Dan helpt Wetland met praktische dingen, zoals het regelen van materialen.’
Wat Renate vooral prettig vindt, is de aanwezigheid van Ira. ‘Als er iets speelt, kun je haar gemakkelijk even aanspreken. Dat merk ik ook aan andere bewoners. Voor hen is het veel fijner om zo’n contact te hebben, dan te moeten bellen met een klantenservice als de kraan druppelt.’
Thuis op je eigen manier
Renate voelt zich helemaal op haar plek in De Perelaar. Dat komt vooral door de manier waarop je hier woont. ‘Als je in een eengezinswoning of een gewoon appartement woont, ben je toch meer op jezelf. Hier hoef je geen moeite te doen om contact te zoeken, dat ontstaat vanzelf.’ Dat is voor Renate precies de kracht van De Perelaar. ‘Je kunt hier zelfstandig wonen, maar je hoeft niet alleen te zijn als je dat niet wil. Dat maakt dat ik me hier echt thuis voel.’
